PNĄCA RÓŻA MOZART

Chociaż róże pnące są najsilniej rosnącymi różami, wystarcza im ekstremalnie mała powierzchnia ogrodu. Warunkiem ich obfitego kwitnienia jest jednak po pierwsze otwarta droga w górę, po drugie stanowisko południowo-wschodnie lub południowo-zachodnie i po trzecie stabilne pergole, które będą trwałą podporą dla tych kwietnych akrobatów, ponieważ pnące róże nie mogą się piąć samodzielnie.

Nie posiadają one ani korzeni czepnych jak zawsze zielone bluszcze, ani nie potrafią wić się jak wiciokrzew. Ich jedynym narzędziem pomocniczym są kolce, którymi się wczepiają podczas wzrostu.

Pędy pnących róż chcą być prowadzone. Wykorzystujcie Państwo tę słabość królowej kwiatów, aby różane macki zamienić w oblepione kwieciem pędy, które będą w stanie otulić całą ścianę domu pachnącym, kwietnym płaszczem.

Wskazówka: im bardziej poziomo są prowadzone główne pędy, tym więcej rozwinie się bogatych w kwiaty pędów bocznych. Ponadto aby Państwa róże kwitły nie tylko na wierzchołkach, powinniście Państwo starać się prowadzić  wszystkie pędy poziomo lub przynajmniej ukośnie.

Istnieją dwie grupy róż pnących: climber i rambler. Za róże Climber uważa się powtarzające kwitnienie róże pnące o różnorodnych kwiatach: od prostych aż do wielopłatkowych w rodzaju róż szlachetnych, które osiągają wzrost od 200 do 300 cm. Róże pnące typu rambler z powodu ich jednorazowego kwitnienia rosną natomiast znacznie silniej. Są one prawdziwymi lianami wśród róż i z łatwością mogą się wspiąć na wysokość do 500 cm.